2 Tawarikh 14

Pasal 14

א וַיַּ֤עַשׂ אָסָא֙ הַטּ֣וֹב וְהַיָּשָׁ֔ר בְּעֵינֵ֖י יְהוָ֥ה אֱלֹהָֽיו׃
1 Asa melakukan apa yang baik dan benar di mata Yang Mahakekal, Allahnya.
ב וַיָּ֛סַר אֶת־מִזְבְּח֥וֹת הַנֵּכָ֖ר וְהַבָּמ֑וֹת וַיְשַׁבֵּר֙ אֶת־הַמַּצֵּב֔וֹת וַיְגַדַּ֖ע אֶת־הָאֲשֵׁרִֽים׃
2 Ia menyingkirkan mezbah-mezbah allah asing dan bukit-bukit pengorbanan, menghancurkan tugu-tugu berhala, dan menebang tiang-tiang Asyera.
ג וַיֹּ֙אמֶר֙ לִֽיהוּדָ֔ה לִדְר֕וֹשׁ אֶת־יְהוָ֖ה אֱלֹהֵ֣י אֲבוֹתֵיהֶ֑ם וְלַעֲשׂ֖וֹת הַתּוֹרָ֥ה וְהַמִּצְוָֽה׃
3 Ia memerintahkan Yehuda untuk mencari Yang Mahakekal, Allah leluhur mereka, dan untuk melakukan Taurat dan perintah itu.
ד וַיָּ֙סַר֙ מִכָּל־עָרֵ֣י יְהוּדָ֔ה אֶת־הַבָּמ֖וֹת וְאֶת־הַֽחַמָּנִ֑ים וַתִּשְׁקֹ֥ט הַמַּמְלָכָ֖ה לְפָנָֽיו׃
4 Ia menyingkirkan bukit-bukit pengorbanan dan patung-patung dewa matahari dari semua kota Yehuda, dan kerajaan itu tenang di bawah pemerintahannya.
ה וַיִּ֛בֶן עָרֵ֥י מְצוּרָ֖ה בִּיהוּדָ֑ה כִּֽי־שָׁקְטָ֣ה הָאָ֗רֶץ וְאֵין־עִמּ֤וֹ מִלְחָמָה֙ בַּשָּׁנִ֣ים הָאֵ֔לֶּה כִּֽי־הֵנִ֥יחַ יְהוָ֖ה לֽוֹ׃
5 Ia membangun kota-kota berbenteng di Yehuda, karena negeri itu aman dan tidak ada perang melawan dia selama tahun-tahun itu, sebab Yang Mahakekal telah memberinya ketenteraman.
ו וַיֹּ֨אמֶר לִֽיהוּדָ֜ה נִבְנֶ֣ה ׀ אֶת־הֶעָרִ֣ים הָאֵ֗לֶּה וְנָסֵ֨ב חוֹמָ֣ה וּמִגְדָּלִים֮ דְּלָתַ֣יִם וּבְרִיחִים֒ עוֹדֶ֨נּוּ הָאָ֜רֶץ לְפָנֵ֗ינוּ כִּ֤י דָרַ֙שְׁנוּ֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֔ינוּ דָּרַ֕שְׁנוּ וַיָּ֥נַֽח לָ֖נוּ מִסָּבִ֑יב וַיִּבְנ֖וּ וַיַּצְלִֽיחוּ׃ (פ)
6 Ia berkata kepada Yehuda, “Marilah kita membangun kota-kota ini dan mengelilinginya dengan tembok dan menara, pintu gerbang dan palang. Negeri ini masih di tangan kita, karena kita telah mencari Yang Mahakekal, Allah kita. Kita telah mencari-Nya, dan Ia memberi kita ketenteraman di segala penjuru.” Maka mereka membangun dan berhasil.
ז וַיְהִ֣י לְאָסָ֗א חַיִל֮ נֹשֵׂ֣א צִנָּ֣ה וָרֹמַח֒ מִֽיהוּדָה֙ שְׁלֹ֣שׁ מֵא֣וֹת אֶ֔לֶף (ס) וּמִבִּנְיָמִ֗ן נֹשְׂאֵ֤י מָגֵן֙ וְדֹ֣רְכֵי קֶ֔שֶׁת מָאתַ֥יִם וּשְׁמוֹנִ֖ים אָ֑לֶף כָּל־אֵ֖לֶּה גִּבּ֥וֹרֵי חָֽיִל׃
7 Asa mempunyai pasukan yang membawa perisai besar dan tombak dari Yehuda sebanyak tiga ratus ribu orang, dan dari Benyamin yang membawa perisai kecil dan menarik busur sebanyak dua ratus delapan puluh ribu orang. Mereka semua adalah pahlawan yang gagah perkasa.
ח וַיֵּצֵ֨א אֲלֵיהֶ֜ם זֶ֣רַח הַכּוּשִׁ֗י בְּחַ֙יִל֙ אֶ֣לֶף אֲלָפִ֔ים וּמַרְכָּב֖וֹת שְׁלֹ֣שׁ מֵא֑וֹת וַיָּבֹ֖א עַד־מָרֵשָֽׁה׃
8 Zerah, orang Kush, maju melawan mereka dengan pasukan sejuta orang dan tiga ratus kereta perang, lalu ia sampai ke Maresa.
ט וַיֵּצֵ֥א אָסָ֖א לְפָנָ֑יו וַיַּֽעַרְכוּ֙ מִלְחָמָ֔ה בְּגֵ֥יא צְפַ֖תָה לְמָרֵשָֽׁה׃
9 Lalu Asa maju menghadapi dia, dan mereka mengatur barisan perang di Lembah Zefata dekat Maresa.
י וַיִּקְרָ֨א אָסָ֜א אֶל־יְהוָ֣ה אֱלֹהָיו֮ וַיֹּאמַר֒ יְהוָ֗ה אֵֽין־עִמְּךָ֤ לַעְזוֹר֙ בֵּ֥ין רַב֙ לְאֵ֣ין כֹּ֔חַ עָזְרֵ֜נוּ יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ כִּֽי־עָלֶ֣יךָ נִשְׁעַ֔נּוּ וּבְשִׁמְךָ֣ בָ֔אנוּ עַל־הֶהָמ֖וֹן הַזֶּ֑ה יְהוָ֤ה אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ אַ֔תָּה אַל־יַעְצֹ֥ר עִמְּךָ֖ אֱנֽוֹשׁ׃ (ס)
10 Lalu Asa berseru kepada Yang Mahakekal, Allahnya, katanya, “Ya Yang Mahakekal, bagi-Mu tidak ada bedanya menolong yang kuat atau yang tidak berdaya. Tolonglah kami, ya Yang Mahakekal, Allah kami, karena kepada-Mulah kami bersandar, dan dengan nama-Mu kami datang melawan laskar yang besar ini. Ya Yang Mahakekal, Engkaulah Allah kami; janganlah manusia fana unggul melawan Engkau!”
יא וַיִּגֹּ֤ף יְהוָה֙ אֶת־הַכּוּשִׁ֔ים לִפְנֵ֥י אָסָ֖א וְלִפְנֵ֣י יְהוּדָ֑ה וַיָּנֻ֖סוּ הַכּוּשִֽׁים׃
11 Lalu Yang Mahakekal memukul kalah orang-orang Kush di hadapan Asa dan di hadapan Yehuda, dan orang-orang Kush itu melarikan diri.
יב וַיִּרְדְּפֵ֨ם אָסָ֜א וְהָעָ֣ם אֲשֶׁר־עִמּוֹ֮ עַד־לִגְרָר֒ וַיִּפֹּ֤ל מִכּוּשִׁים֙ לְאֵ֣ין לָהֶ֣ם מִֽחְיָ֔ה כִּֽי־נִשְׁבְּר֥וּ לִפְנֵֽי־יְהוָ֖ה וְלִפְנֵ֣י מַחֲנֵ֑הוּ וַיִּשְׂא֥וּ שָׁלָ֖ל הַרְבֵּ֥ה מְאֹֽד׃
12 Asa dan rakyat yang menyertainya mengejar mereka sampai ke Gerar. Begitu banyak orang Kush yang tewas sehingga tidak ada seorang pun dari mereka yang dapat bertahan hidup, karena mereka telah dihancurkan di hadapan Yang Mahakekal dan di hadapan bala tentara-Nya. Mereka pun mengangkut jarahan yang sangat banyak.
יג וַיַּכּ֗וּ אֵ֤ת כָּל־הֶֽעָרִים֙ סְבִיב֣וֹת גְּרָ֔ר כִּי־הָיָ֥ה פַֽחַד־יְהוָ֖ה עֲלֵיהֶ֑ם וַיָּבֹ֙זּוּ֙ אֶת־כָּל־הֶ֣עָרִ֔ים כִּֽי־בִזָּ֥ה רַבָּ֖ה הָיְתָ֥ה בָהֶֽם׃
13 Mereka menyerang semua kota di sekitar Gerar, karena kegentaran dari Yang Mahakekal telah menimpa mereka. Mereka menjarah semua kota itu, sebab di dalamnya ada banyak sekali barang jarahan.
יד וְגַם־אָהֳלֵ֥י מִקְנֶ֖ה הִכּ֑וּ וַיִּשְׁבּ֨וּ צֹ֤אן לָרֹב֙ וּגְמַלִּ֔ים וַיָּשֻׁ֖בוּ יְרוּשָׁלִָֽם׃ (ס)
14 Mereka juga menyerang perkemahan para penggembala ternak, lalu mengangkut kambing domba dalam jumlah besar serta unta-unta. Kemudian mereka kembali ke Yerusalem.
Pasal SebelumnyaPasal Berikutnya